Henri nuk kishte mundësi të shkonte në shkollë – jo sepse nuk donte, por sepse i mungonin gjërat më bazë: një palë këpucë, një çantë, një laps.
Ditët etij kalonin duke ndihmuar gjyshen në shtëpi, duke mbledhur dru dhe duke parë bashkëmoshatarët e saj të kalonin rrugës për në shkollë. Në sytë e tij kishte mall, por edhe një ndjenjë dorëzimi – si të ishte harruar nga gjithë bota.
Gjithçka ndryshoi kur ekipi i Fondacionit “Lumturia Buzëqesh” arriti në fshatin e saj, në kuadër të programit “Shkollë për çdo fëmijë”. Henri u përfshi në listën e fëmijëve që kishin nevojë për mbështetje të menjëhershme.
Vetëm pak ditë më vonë, ai mori:
një çantë të re plot me mjete shkollore
rroba të ngrohta për dimër
bursa për ndjekjen e mësimit
dhe më e rëndësishmja – ndjenjën se dikujt i intereson për të
Sot, Henri është jo vetëm pjesë aktive e shkollës së saj, por një nga nxënëset më të mira. Ai merr pjesë në kurse jashtëshkollore, pëlqen shumë të mësojë anglisht dhe ëndërron që një ditë të bëhet mësues, për t’ia kthyer të njëjtën mundësi fëmijëve si vetja.
Kur më sollët çantën dhe librat… mendova se po ëndërroja. Tani nuk kam më frikë nga e nesërmja
Henri, 11 vjeç


